نگاهي به...

هر آنچه منتشر ميشود به قصد و هدف آگاهی رسانی و روشنگری است۰ ما حق "آزاد ی بيان" و" قلم" را جزء لاينفک مبارزه خود ميدانيم! ما را از بر چسب و افترا زدن باکی نيست! سلام به شهدای خلق! سلام به آزادی!

۱۳۹۷ مرداد ۲۳, سه‌شنبه

یک کنوانسیون، پنج تفسیر؛ چرا باقی امضاکنندگان کنوانسیون خزر از این سند خوشحالند؟


یک کنوانسیون، پنج تفسیر؛ چرا باقی امضاکنندگان کنوانسیون خزر از این سند خوشحالند؟

۲۳/مرداد/۱۳۹۷

کنوانسیون حقوقی خزر، متنی مشترک است که رهبران پنج کشور حاشیه دریای خزر، روز یکشنبه آن را امضا کردند. اما گویی این رهبران با پنج پیام مختلف به کشورهای خود بازگشتند و این کنوانسیون برای هر کدام از این کشورها معنایی متفاوت داشته است.
در ایران، کنوانسیون حقوقی خزر متنی تصویر شد که در آن از تصمیمات سرنوشت‌ساز خبری نیست، مرزها تعیین نشده، دریایی تقسیم نشده، و اختلافی حل نشده؛ گزاره‌هایی که هر کدام می‌تواند شهروندان باقی کشورهای حاشیه خزر را حسابی گیج و مبهوت کند. در صدرشان قزاق‌های جمهوری پهناور قزاقستان.
به گفته عالم بقاش از روزنامه‌نگاران بخش قزاقی رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی، در این کشور امضای کنوانسیون حقوقی خزر با فضایی شبیه به یک جشن ملی همراه شده، و آنجا بازار تبریک و خوشحالی از این اتفاق داغ است.
به گفته او در سرمقاله روزنامه اصلی دولت، به نام ایگیمان قزاقستان در روز دوشنبه، امضای این کنوانسیون، یکی از مهم‌ترین اتفاقات تاریخ مدرن قزاقستان توصیف شده است.
نورسلطان نظربایف (چپ) و ولادیمیر پوتین در حاشیه نشست آکتائو
نورسلطان نظربایف (چپ) و ولادیمیر پوتین در حاشیه نشست آکتائو
عالم بقاش می‌گوید که در این مطلب دو دلیل برای اهمیت تاریخی کنوانسیون حقوقی خزر ذکر شده است: «اول اینکه نوشته حالا دیگر مرزهای قزاقستان به شکل کامل روشن شده و هیچ اختلافی نیست. و دوم اینکه قزاقستان بیشتر سهم را از دریای خزر به دست آورده. در واقع در قزاقستان این مسئله تا اندازه‌ای جشن گرفته شده. حدود سی درصد بستر دریای خزر نصیب قزاقستان شده است.»
این روزنامه‌نگار قزاق می‌گوید بر اساس این کنوانسیون در آینده دیگر فقط توافق‌های دوجانبه برای حل اختلافات برای مرزها و تقسیم بستر دریا نیاز است. و برای قزاقستان این مسئله در سال‌های پیش، در قراردادهای دوجانبه با روسیه، آذربایجان و ترکمنستان حل شده است.
او می‌گوید: «قزاقستان هیچ اختلافی با ایران ندارد. حالا ایران باید مشکلش را با آذربایجان و ترکمنستان حل کند. برای همین قزاقستان بزرگترین برنده این رویداد به نظر می‌رسد.»
بعد از قزاقستان در روسیه نیز شرایط کمابیش به همین شکل است و چنانکه آنا رایسکایا گزارشگر رادیوفردا می‌گوید، برای آنها هم مسئله به رسمیت شناخته شدن توافق‌های دوجانبه گامی در راستای منافع ملی‌شان توصیف شده است.
این روزنامه‌نگار می‌گوید: «اکثر کارشناسان روس معتقدند کنوانسیون حقوقی بشر منافع روسیه در این دریا را تأمین کرده و حتی ماده‌ای که به کشورهای ساحلی اجازه می‌دهد بدون توافق همه پنج کشور، خطوط انتقال نفت و گاز در این دریا احداث کنند، چندان به منافع روسیه لطمه وارد نمی‌کند. زیرا پروتکل فرامرزی زیست‌محیطی نوعی اسب تروجان است که اجازه می‌دهد روسیه در اجرای طرح‌های بزرگ زیرساختی، چنانچه رقیب گازپروم باشند، سنگ‌اندازی کند. و همچنین می‌توان گفت روسیه زمانی برای همسایگانش حق احداث خطوط نفت و گاز قائل شد که آنها در موقعیت راه‌اندازی این گونه طرح‌ها در آینده نزدیک نیستند.»
ولادیمیر پوتین و سخنگویش دیمیتری پسکوف در نشست آکتائو
ولادیمیر پوتین و سخنگویش دیمیتری پسکوف در نشست آکتائو
با این حال خانم رایسکایا می‌افزاید که مخالفت‌های ایران از نگاه کارشناسان و رسانه‌های روس دور نماند و در نهایت، «بسیاری از کارشناسان روس گفته‌اند اهمیت این کنوانسیون کمتر از حد انتظار است و اختلاف‌های عمده‌ای که بیست و چند سال مانع امضای این بود را بر طرف نمی‌کند.»
با توجه به تاکید کنوانسیون بر قراردادهای دوجانبه، نگاه دولت‌های ترکمنستان و جمهوری آذربایجان به این کنوانسیون می‌تواند از برداشت‌های کشورهای شمالی خزر برای تهران مهم‌تر باشد. با این کنوانسیون اگر اختلافی در زمینه تقسیم بستر دریای خزر باقی مانده، بیشتر متوجه ایران است که تا امروز با همسایگانش یعنی ترکمنستان و جمهوری آذربایجان، در این زمینه توافقی انجام نداده است.
در ترکمنستان پوشش خبرهای متأثر از ویژگی‌های منحصر به فرد حکومت این کشور به شکلی متفاوت از همه کشورهای دیگر حاشیه خزر بوده است. فرخ یوسفی، مدیر بخش ترکمن رادیو اروپای آزاد/ رادیو آزادی، می‌گوید در ترکمنستان، همه رویدادها برای رئیس‌جمهور این کشور «یک پیروزی باشکوه» است و اخباری از این دست عموما با هدف کیش شخصیت قربان‌علی بردی محمداف منتشر می‌شوند.
آقای یوسفی می‌گوید: «همان طور که می‌دانید در ترکمنستان رسانه آزاد وجود ندارد. رسانه‌های دولتی هم بیشتر بر روی این نکته که قربان‌علی بردی محمداف، رئیس‌جمهور ترکمنستان، در این مراسم حاضر بود تمرکز کرده‌اند. در واقع یک نمایش تبلیغاتی با این مضمون که رهبر ترکمن‌ها در منطقه بسیار مورد احترام است و با این رهبران دور یک میز نشسته. کنوانسیون و محتوایش مسئله دو و سه برای رسانه‌های ترکمنستان بود و اینکه آیا ترکمنستان برنده یا بازنده این مذاکرات بوده، در حال حاضر واقعاً برای کسی در این کشور مهم نیست.»
رهبران روسیه و ترکمنستان در حاشیه نشست آکتائو
رهبران روسیه و ترکمنستان در حاشیه نشست آکتائو
به گفته آقای یوسفی اصولاً محتوای کنوانسیون و اینکه این سند حقوقی مهم چه تبعاتی برای ترکمنستان و منابع دریایی این کشور خواهد داشت، در رسانه‌های ترکمنستانی بازتابی نداشته است.
اما برخلاف ترکمنستان، همسایه دیگر ایران در سوی دیگر خزر، یعنی جمهوری آذربایجان، با حساسیت بیشتری این توافق را دنبال می‌کند. جمهوری آذربایجان از جمله کشورهایی است که برای بهره‌برداری از برخی میادین انرژی در جنوب دریای خزر، به توافق با ایران نیاز دارد.
در کنار این موضوع به گفته دالغا خاتین‌اوغلو، روزنامه‌نگار در جمهوری آذربایجان، احداث خط لوله در بستر دریای خزر برای جمهوری آذربایجان اهمیت ویژه‌ای دارد و به همین دلیل، کنوانسیون جدید از نگاه برخی، موفقیت خوبی برای پروژه بلندپروازانه خط لوله ترانس-خزر بین ترکمنستان و آذربایجان توصیف شده است.
آقای خاتین‌اوغلو می‌گوید: «در بند ۱۴ این کنوانسیون اشاره شده که هر یک از کشورهای ساحلی خزر می‌توانند خط لوله سراسری در دریای خزر احداث کنند، به شرط اینکه استانداردهای زیست محیطی رعایت شود. این یک پیشرفت خوب و یک موفقیت برای ترکمنستان و آذربایجان بود، چون بر اساس مشکلی که قبلاً داشتند و روسیه و ایران موافق خط لوله ترنس-خزر یا دالان خزر نبودند، و الان می‌توانند باشند. و این مشکل، که الان در حوزه زیست محیطی برای آن شرط تعیین کرده‌اند، چون شرکت‌های بین‌المللی باید این خطوط لوله را بکشند، استانداردهایشان جواب می‌دهد. این خیلی برای ترکمنستان و آذربایجان مهم است تا بتوانند گاز بیشتری به اروپا صادر کنند.»
با این حال به گفته این روزنامه‌نگار، تمامی بندهای این کنوانسیون از نظر رسانه‌های جمهوری آذربایجان در راستای منافع این کشور ارزیابی نشده‌اند.
او می‌گوید: «این کنوانسیون ۲۴ بند است و بر اساس آن دیگر آذربایجان یا ترکمنستان، حق ندارند از نیروهای خارجی برای پروژه‌های نظامی خودشان در دریای خزر دعوت کنند. این موضوع برگ برنده‌ای برای ایران و روسیه است.»
سهم ایران از دریای خزر زمانی ۵۰ درصد بود. اگر چه بعد از فروپاشی شوروی این سهم و توافق‌ها با حکومتی که دیگر وجود نداشت، زیر سؤال رفت، اما ایران برای سال‌های متمادی مصر بود که دست کم این دریا به طور مساوی بین کشورهای ساحلی خزر تقسیم شود، و ایران به ۲۰ درصد از بستر این دریا دست یابد.
در کنوانسیون جدید، اگرچه سهمی برای کشورها تعیین نشده، اما تأکید شده که اختلافات بر سر مالکیت منابع نفت و گاز و بستر دریا، در قالب توافق‌های دوجانبه (شبیه به توافق‌های دوجانبه موجود بین کشورهای روسیه، قزاقستان، آذربایجان و ترکمنستان) حل شود. با چنین فرمولی در نهایت ایران باید در توافق‌های دو جانبه با جمهوری آذربایجان و ترکمنستان، به سهمی حدود ۱۱ تا ۱۳ درصد از بستر دریای خزر رضایت دهد؛ وضعیتی که در حال حاضر مخالفان سرسختی دست کم در بین افکار عمومی ایرانیان دارد.

۱۷ دانشجو حکم قضایی گرفتند

وی همچنین در پاسخ به این سئوال که وضعیت ادامه تحصیل این دانشجویان چه روندی را طی خواهد کر تاکید کرد: در مرداد ماه هر سال هیئت گزینش دانشجویان به یک سری از دانشجویان زنگ می‌زنند و از آن‌ها مصاحبه و تعهد می‌گیرد و تا زمان اعلام نتایج هم مشخص نمی‌شود که چه اتفاقی در انتظار دانشجویان خواهد بود،‌امسال هم این اتفاق افتاده و دانشجویان زیادی هستند که برای مصاحبه احضار شده‌اند و بازجویی می‌شوند و تعهد می‌دهند. برآورد ما این است که گستردگی احضارهای پیش از شروع سال تحصیلی همانند سال گذشته است، اما فعلا نمی‌شود اعلام کرد آیا دانشجوی ستاره دار داریم یا نه. اما در مورد دانشجویانی که حکم برایشان صادر شده شرایط متفاوت است،‌ اگر احکام آن‌ها قطعی است باید خود را به دایره اجرای احکام معرفی کرده و روانه زندان شوند و نکته تلخ ماجرا همین است و ما نمی‌دانیم که چه بر سر ادامه تحصیل آن‌ها خواهد آمد.
۱۷ دانشجو حکم قضایی گرفتند
اما مطابق آمار منتشر شده در کانال شوراهای صنفی دانشجویان کشور اسامی ۱۷ دانشجویی که احکام سنگین گرفته اند و بازداشت آن ها منحصر به حوادث دی ماه نیست از قرار زیر است:
زانیار احمدی نیاز، دانشجوی رشته ی حسابداری دانشگاه آزاد تهران، به ۸ سال حبس محکوم شده است.
سیما انتصاری، دانشجوی کارشناسی ارشد زبان انگلیسی به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
شیما انتصاری، دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه تهران به ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
مهدی اسکندری، دانشجوی کارشناسی حقوق دانشگاه پیام نور تهران به ۶ سال حبس تعزیری و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده است.
رضا باوی، دانشجوی روانشناسی بالینی دانشگاه آزاد رودهن به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
پدرام پذیره دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی و رسانه دانشگاه تهران به ۷ سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده است.
لیلا حسین زاده دانشجوی انسان شناسی دانشگاه تهران به ۶ سال حبس تعزیری و دو سال ممنوع الخروجی از کشور محکوم شده است.
محسن حق‌شناس دانشجوی طراحی صحنه دانشگاه تهران به دوسال حبس تعزیری محکوم شده است.
خشایار دهقان، دانشجوی دکترای برق دانشگاه تهران به ۷ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق و ۲ سال تبعید به برازجان محکوم شده است.
سینا درویش عمران دانش‌آموخته‌ی رشته ی مترجمی زبان آلمان دانشگاه تهران به ۸ سال حبس تعزیری و همچنین ۲ سال ممنوع الخروجی و محرومیت از فعالیت سیاسی، حضور در احزاب و دسته جات سیاسی و فضای مجازی، محکوم شده است.
سینا ربیعی دانشجوی علوم اجتماعی دانشگاه تهران به یکسال حبس تعزیری و دو سال ممنوع الخروجی محکوم شده است.
رویا صغیری دانشجوی دانشگاه شهید مدنی تبریز به ۲۳ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.
فرشته طوسی ، دانشجوی کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبایی به یکسال و نیم حبس و ۲ سال ممنوعیت از فعالیت محکوم شده است.
صادق قیصری روزنامه نگار و دانشجوی دانشگاه شهید بهشتی، به ۷سال زندان، ۷۴ ضربه شلاق، ۲ سال ممنوعیت از فعالیت در مطبوعات و ۲ سال ممنوع الخروجی از کشور محکوم شده است.
علی کامرانی دانشجوی کارشناسی آموزش زبان انگلیسی دانشگاه شهید مدنی تبریز به ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.
روح الله مردانی معلم و دانشجوی رشته ی ادبیات دانشگاه تهران به تحمل ۶ سال حبس و دو سال محرومیت از برخی حقوق اجتماعی و ممنوع الخروجی محکوم شده است.
ظفر علی مقیمی، دانشجوی دکتری مواد دانشگاه امیر کبیر به ۷ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
علی مظفری دانشجوی رشته ی انسان شناسی دانشگاه تهران به ۸ سال حبس تعزیری و همچنین ۲ سال ممنوع الخروجی و محرومیت از فعالیت سیاسی، حضور در احزاب و دسته جات سیاسی ،فضای مجازی، رسانه ها و مطبوعات محکوم شده است.
کسری نوری دانشجوی ارشد رشته ی حقوق بشر دانشگاه تهران به ۱۲ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق ، ۲ سال تبعید به ثلاث باباجانی، ۲ سال ممنوع الخروجی، ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه ها و احزاب و دسته جات سیاسی و اجتماعی و فعالیت رسانه ای محکوم شده است.
بررسی خبرنگار امتداد حاکی از آن است که بخشی از دانشجویان نیز در بازداشت به سر می‌برند و هنوز وضعیت آن‌ها مشخص نشده است.
حالا که به اول مهر نزدیک می‌شویم و دوباره فصل بازگشایی دانشگاه‌ها آغاز می‌شود، دغدغه دانشجویان دارای حکم و همچنین بازداشتی بلاتکلیفی وضعیت تحصیلی آن هاست و از طرفی می‌خواهند بدانند نام آن‌ها نیز به ستاره مزین خواهد شد یا خیر. هرچند پیش از این وزیر علوم اعلام کرده بود که دستور بازگشت به دانشگاه دانشجویان بازداشتی صادر شده اما پیش از این درباره عدم صدور احکام سنگین هم برای آن ها قول‌هایی داده شده بود که عملی نشد.

نرگس محمدی به بیمارستان منتقل و بستری شد

سه شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۴ اوت ۲۰۱۸


Narges-Mohammadi03.jpg
نرگس محمدی، نائب رییس کانون مدافعان حقوق بشر که اینک دوران محکومیت خود را در زندان می‌گذراند روز دوشنبه در پی تشنج به بیمارستان منتقل و بستری شد.

به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق بشر، در ماه گذشته طی جراحی کیسه صفرای نرگس محمدی، پزشکان متوجه وجود مشکل جدیدی در دستگاه گوارش این زندانی شدند که ناشی از وجود غده‌ای در معده وی بود. بنابراین قرار بود فوراً برای انجام آزمایشات ضروری و تشخیص بیماری خانم محمدی اقدام شود، ولی متأسفانه او را بلافاصله از بیمارستان ترخیص کردند، بدون آنکه در این مورد آزمایش یا مداوایی صورت گیرد
.

نرگس محمدی به‌طور مداوم دچار حالت تهوع بود و شش کیلو وزن کم کرد و به درخواست پزشکان معالج برای بستری شدن وی ترتیب اثری داده نشد تا اینکه یکشنبه شب، نرگس محمدی در سلول دچار تشنج شدید می‌شود که نشان از بازگشت بیماری است که در زمان بازداشت در سلول انفرادی و در زندان زنجان به آن مبتلا شده بود. در نهایت، پس از تأیید پزشکی قانونی، امروز سیزدهم ماه آگوست برابر با 22 مرداد، نرگس محمدی برای تشخیص و مداوا به بیمارستان اعزام شد.

دستور بستری شدن نرگس محمدی در تاریخ خرداد ماه ۹۵ و پس از معاینات پزشکی به دلیل سنگ صفراوی و کلیه توسط پزشک معالج وی صادر شده بود که وی تا تاریخ تیر ۹۷ مورد معالجه و ودرمان قرار نگرفت و در نهایت پس از ۲۴ ساعت تحمل درد در تاریخ ۹ تیر ۹۷ تحت عمل جراحی صفراوی قرار گرفت ولی به دستور دادستانی و پیش از انجام کلیه معالجات پزشکی، ۲ روز پس از عمل به زندان بازگردانده شد.

او طی چهار هفته گذشته بیش از ۶ کیلوگرم کاهش وزن داشته که از طریق خانواده به پزشک معالج وی اطلاع داده شد. پزشک جراح نیز طی نامه و نسخه‌ای کتبی و با ذکر دلایل از جمله داروهای تجویزی بعد از عمل جراحی،‌ از بهداری زندان تقاضای اعزام نمود تا وضعیت دستگاه گوارش و داروهای تجویزی مجدداً مورد بررسی قرار گیرد که دادیار ویژه زندانیان با اعزام به پزشک متخصص گوارش مخالفت نمود.

طی ۴ هفته گذشته او دچار استفراغ و تهوع شده و چندین بار به بهداری اوین منتقل شد که حتی پزشکان اوین نیز خواهان اعزام و بررسی دقیق وضعیت وی شدند، اما بهداری زندان و دادیار ویژه مجدداً با اعزام وی مخالفت کردند. پزشک نرگس محمدی مجدداً سه شنبه ۱۶ مرداد ۹۷ نامه‌ای به زندان و دادستانی ارسال کردند مبنی بر اینکه وی می‌بایست هر چه سریع‌تر به‌دلیل کاهش ناخواسته وزن و تهوع‌های شدید و جهت جلوگیری از تداخل دارویی در بیمارستان بستری شود که مجدداً مورد مخالفت دادیار و بهداری قرار گرفت.

متأسفانه پس از چندین بار مخالفت با اعزام درمانی وی و علیرغم درخواست وکلا و پزشکان معالج، نرگس محمدی ساعت ۴ صبح دوشنبه با استفراغ شدید و حملات تنفسی به بهداری منتقل شد و تا ساعت ده و نیم صبح در بهداری بدون هیچ‌گونه مراقبتی، حتی تهیه نوار قلب یا تزریق و حتی با خرابی دستگاه اکسیژن نگهداری شد و پس از ساعت‌ها به بیمارستان منتقل شد.

به نظر می‌رسد عدم اعزام زندانیان در زمان‌های مورد نیاز و قابل علاج برای بیمار و نگه داشتن زندانی بیمار در شرایط تشدید بیماری برای به حداکثر رساندن فشار بر زندانیان، سیاست سیستم قضایی شده است.

احتکار عظیم کالا در انبارهای تهران


   مواد اولیه و ملزومات تولید کفش، بازرسی از انبار آهن و میلگرد و بازدید از انبارهای نگهداری مواد غذایی و پتروشیمی .

اسامی ده نفر از خریداران عمده سکه که حدود ۱۷۰ هزار قطعه سکه پیش

 اسامی ده نفر از خریداران عمده سکه که حدود ۱۷۰ هزار قطعه سکه پیش 
فیلم/ اوراق گواهی پیش خرید"سکه"چیست؟
خرید کرده اند را منتشر شده است.
در صدر این لیست جوانی متولد سال ۶۵ به نام «سهیل.ش» قرار دارد که بیش از ۳۸ هزار عدد سکه خریداری کرده است یعنی رقمی حدود ۵۵ میلیارد تومان.
رتبه دوم متعلق به اقای «جبار.س» متولد سال ۵۵ است که توانسته بیش از ۲۷ هزار قطعه سکه با رقمی معادل ۴۰ میلیارد تومان خریداری کند.
اما در رتبه سوم اقایی متولد سال ۴۴ قرار دارد که نامش «مصطفی.و» است و حدود ۲۴ هزار قطعه سکه خریداری کرده است که می‌شود حدود ۳۵ میلیارد تومان.
«رئوف.ع» متولد سال ۴۱ نفر چهارم لیست پولداران خریدار سکه است که چیزی حدود ۱۵ هزار قطعه سکه با رقمی حدود ۲۲ میلیارد تومان به نامش خریداری شده است.
اما جایگاه پنجم متعلق به خانم «نجوا.ل» است که متولد سال ۵۵ بوده و بیش از ۱۲ هزار قطعه سکه پیش خرید کرده است که می‌شود حدود ۱۷ میلیارد تومان.
در این فهرست ۱۰ نفره «غلامرضا.ع» متولد سال ۵۰ کمی کمتر از ۱۲ هزار سکه خریداری کرده است و در مقام بعدی و پس از خانم نجوا قرار دارد.
در این میان آقای «امیرمنصور.ب» متولد دهه ۴۰ هم توانسته است ۱۱ هزار و پانصد قطعه سکه پیش خرید کند.
«علیرضا.س» و «کیوان.ی» دو نفری هستند که مشترکا در جایگاه هشتم قرار داشته و هر کدامشان بیش از ۱۱ هزار قطعه سکه خریداری کرده اند.
نفر آخر این لیست ده نفره هم «محمد سعید.خ» جوانی متولد دهه ۵۰ است که کمی بیشتر از ده هزار قطعه سکه خریداری کرده است.
این در حالی است که مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای روز گذشته در دیدار با اقشار مختلف مردم تأکید کردند: من نمی گویم تحریم ها اثر ندارد، اما عمده مشکلات اقتصادی اخیر مربوط به عملکردها است و اگر عملکردها بهتر و با تدبیرتر و بهنگام‌تر و قوی‌تر باشد، تحریم ها تأثیر زیادی نخواهد داشت و می توان مقابل آن ایستاد.
ایشان به نوسانات اخیر بازار ارز و سکه و کاهش ارزش پول ملی اشاره کردند و افزودند: در همین قضایای ارز و سکه گفته شد مبلغ ۱۸ میلیارد دلار از ارز موجود کشور آن هم در حالی که برای تهیه ارز مشکل داریم، بر اثر بی تدبیری، به افرادی واگذار شد و برخی از آن سوء استفاده کردند. این موارد مشکلات مدیریتی است و ارتباطی با تحریم ها ندارد.
ینجا سرزمینی که در رودهایش خاک جاریست و «تچک» روستایی بزرگ از توابع «بشاگرد» که تعداد درختانش به شمار انگشتان یک دست نمی‎رسد، تفریح کودکانش بازی با خاک و پلکان کوچه‎هایش صخره و سنگ است و مادران، نگران، در انتظار بارانند. در دوردست، گودال آبی است از بارش باران؛ و این تنها سهم روستاییان از این نعمت الهی است، اهالی هرطور شده باید این آب نه چندان سالم را به روستا ببرند، بار سنگینی که حملش طاقت فرساست و اینجاست که از خجالت دستان عکاس می‎لرزد؛ اما این شیرزنان همچنان صبور هستند و مهربان، زمانی به خانه می‎رسند که دیگر رمقی نمانده و این کار هر روز اهالی تچک است؛
این آب را باید نوشید، با این آب باید شُست، باید پُخت و بی‎آبی طاقت فرساست حتی آبی برای ساختن ملات و بنایی نیست و گرما سوزان و جانکاه است... به کدامین نگاه باید دل بست و به کدام افق چشم باید دوخت، کوچه‎ها را باید رُفت که امید همچنان باقیست ...